Home > Recensie: Caché

Jouw stem voor deze film: (totaal: 8 stemmen, gemiddeld: 7.38 )  Loading ...

Caché

Regie: Michael Haneke, 2005

Caché (verborgen) is een met vele filmprijzen beloonde thriller van de hand van de Duitse regisseur Michael Haneke. Deze wat omstreden regisseur baarde eerder al opzien met films als Le temps du loup en La pianiste.

In Caché volgen we het echtpaar Anne en Georges Laurent. Op het eerste gezicht een echtpaar dat alles onder controle heeft, en een rijk leven leidt. Hij is televisiepresentator, zij werkt bij een grote uitgeverij. Ze hebben een zoon, Pierrot, die in materiele zin zowat alles heeft wat hij maar wensen kan. Maar het grote thema van deze film lijkt te zijn dat schijn bedriegt. De film duikt diep in het verleden van Georges, en legt daarbij verontrustende menselijke trekken bloot.

Het openingsshot van de film, een langdurend stilstaand beeld van de woning van Georges en Anne, blijkt een videotape te zijn. Deze is met de post bezorgd, zonder afzender. Als er gaandeweg meer anonieme boodschappen – videotapes en eenvoudige bloederige tekeningen – bezorgd worden, neemt de ongerustheid bij de hoofdpersonen toe. Georges, die eerst niet wil weten van enige fout die hij in het verleden gemaakt kan hebben, moet toch toegeven dat er misschien een verband is tussen iets in zijn jeugd en de anonieme boodschappen. Hij komt door een van de videotapes een man op het spoor die hij nog kent vanuit zijn jeugd. Alles wijst erop dat deze man meer van de bedreigingen afweet.

De situatie levert grote spanningen op tussen Georges en Anne, en de film legt genadeloos bloot hoe de twee ieder op een eigen manier met de situatie omgaan en dingen voor elkaar geheim houden. En passant wordt in Caché ook nog een verwijzing gemaakt naar de langdurige conflicten in het midden-oosten, en de bloederige geschiedenis van het Algerijnse volk, en de omgang daarmee door Frankrijk. Georges, die onder zijn voorkomen als tolerant en geschoold persoon trekken van racisme blijkt te hebben, en Anne, die wel heel vriendschappelijk met haar baas om gaat, blijken totaal verzonken in hun eigen wereld, en doen er alles aan om de uiterlijke schone schijn vol te houden en hun eigen hachje te redden.

Het gaat er in de film uiteindelijk niet om wie de boodschappen verstuurt, wie zo goed op de hoogte is van het verleden van Georges. In het laatste shot van de film wordt er wel een mogelijke oplossing geboden, maar zeker weet de kijker het uiteindelijk niet. Dat is dan ook niet het doel van de film, die het niveau van een eenvoudige whodunnit ontstijgt. Haneke geeft met zijn films een beeld van de diepere psychologische motieven van de moderne westerse mens. Haneke, die psychologie heeft gestudeerd, wil op een eigenzinnige manier tegenwicht bieden tegen de Amerikaanse filmwereld. Zijn negatieve mensbeeld blijkt uit de manier waarmee hij zijn hoofdpersonages laat omgaan met het geweld of gevaar waar ze mee geconfronteerd worden. De sobere filmtechnieken en het ontbreken van muziek versterken in Caché de sfeer en het realisme. Haneke laat de mens zien zoals hij is, en niet zoals hij wil zijn. Dat zijn films daardoor niet voor iedereen toegankelijk zijn, is een logisch gevolg. Het maakt Caché niet minder verontrustend.

N.a.v. Caché, met onder anderen Daniel Auteuil, Juliette Binoche, Maurice Bénichou, Daniel Duval.

Soortgelijke films: Code inconnu Le voleur Deux jours à tuer Les âmes grises Les deux anglaises et le continent Nieuwste filmbesprekingen: La passante du Sans-Souci L'Arnacoeur Blanc comme neige La rafle Le refuge

Wat vond jij van de film 'Caché'?