Home > Recensie: Mères et filles

Jouw stem voor deze film: (totaal: 11 stemmen, gemiddeld: 4.73 )  Loading ...

Mères et filles

Regie: Julie Lopes-Curval (2009)

In 2002 won regisseur Lopes-Curval de Gouden Camera op het festival van Cannes, de prijs voor beste eerste film, voor haar film Bord de mer, dat zich afspeelt in een stadje in de baai van de Somme. Ook Mères et filles voltrekt zich aan de kust, ditmaal in Aquitaine. Het is de derde speelfilm van de regisseur, en vooral door de rolbezetting ook meteen de meest opvallende. Een hoofdrol is er voor Marina Hands (Lady Chatterley) en aan haar zijde speelt Catherine Deneuve, als haar moeder. De film gaat over geheimen in een familie, en speelt ook met het thema van het feminisme, vooral doordat het een beeld geeft van de positie van een jonge vrouw in de jaren ‘50 en deze tegenover een moderne en jonge vrouw van nu zet.

Centraal in Mères et filles staat Audrey (Marina Hands), een naar Canada geëmigreerde zelfstandige jonge vrouw. Ze heeft een goede baan en lijkt alles voor elkaar te hebben. Maar wanneer ze voor korte tijd in haar geboorteplaats terugkeert en een paar weken bij haar ouders doorbrengt, komt oud zeer bovendrijven en blijkt hoe groot de invloed van het verleden op het heden is. Audrey’s oma, Louise, verdween op een dag spoorloos uit het leven van haar man en twee kinderen. Ze kwam niet meer terug en heeft nooit iets van zich laten horen. Haar dochter Martine (Catherine Deneuve) is zich altijd schuldig blijven voelen, en heeft nooit een goede band met haar dochter Audrey op kunnen bouwen. Na Audrey’s terugkeer uit Canada lijkt het dan ook al snel weer mis te lopen tussen de twee vrouwen. Maar bij het schoonmaken van de keuken vindt Audrey een soort dagboek van haar oma, en vervolgens gaat ze de confrontatie aan met haar moeder en haar oom. En dan heeft Audrey haar moeder nog niet eens verteld dat ze zelf zwanger is.

Het verhaal achter de film is niet bijster origineel. Iemand vindt een dagboek van een ver familielid, en gaat graven in het verleden om zo de problemen van vandaag de dag op te lossen. Maar dat is dan ook het enige dat er echt mis is met deze film. Regisseur Lopes-Curval laat zien dat ze haar vak beheerst, en sleept de kijker mee in een persoonlijk en aangrijpend familiedrama. Ze verweeft op een interessante manier het verhaal van Louise, de oma, met het verhaal van de kleindochter, Audrey. Want terwijl Audrey in het huis van haar grootouders logeert, ziet ze in haar verbeelding hoe Louise in datzelfde huis verbleef en daar kapot ging onder de vrouwonvriendelijke en repressieve tijdgeest.

Het contrast met haar eigen leven kan op het eerste gezicht niet groter, en toch staan de twee vrouwen dichtbij elkaar. Terwijl Audrey achter de geheimen van vroeger komt, leert ze om te gaan met haar eigen vrouwelijkheid, en kan ze zich voorbereiden op het naderende moederschap. De drie sterke hoofdrolspelers van Mères et filles – behalve Hands en Deneuve ook Marie-Josée Croze (Le scaphandre et le papillon) – zorgen ervoor dat de film op geen enkel moment gaat vervelen, en geven een geloofwaardige vertolking van drie verschillende vrouwen met een ding gemeen: het verlangen naar vrijheid.

Mères et filles, met onder anderen Catherine Deneuve, Marina Hands, Marie-Josée Croze, Michel Duchaussoy, Jean-Philippe Écoffey, Carole Franck, Eléonore Hirt, Gérard Watkins, Romano Orzari.

Soortgelijke films: Coco avant Chanel Le père de mes enfants La fille du RER Ricky Joueuse Nieuwste filmbesprekingen: La passante du Sans-Souci L'Arnacoeur Blanc comme neige La rafle Le refuge

Wat vond jij van de film 'Mères et filles'?