Na het succes van zijn eerste film, Le silence de la mer, kwam regisseur Jean-Pierre Melville in 1950 met de bewerking van de bekendste roman van de Franse schrijver Jean Cocteau, Les enfants terribles. Cocteau werkte zelf ook mee aan de film, en de meningen zijn verdeeld over wie uiteindelijk de grootste invloed op het eindproduct had. Het bijzondere aan de film is dat de combinatie Melville en Cocteau niet voor de hand lag. De eerste zou vooral bekend worden met zijn misdaadfilms, en kenmerkte zich door een eenvoudige manier van filmen, ontdaan van alle franje die veel filmmakers uit die tijd hadden. Cocteau daarentegen had nauwe banden met het surrealisme van Luis Buñuel en Salvador Dali. Zijn nadruk op fantasie en droomwereld lijkt onverenigbaar met Melvilles realisme. Je zou kunnen zeggen dat deze spanning tussen de regisseur en de schrijver ook aan de basis van de film staat, en er zelfs in tot uiting komt.

(meer…)