Naast Jean-Luc Godard was François Truffaut waarschijnlijk de bekendste regisseur van de Nouvelle Vague. Zijn films zijn tegelijk het meest toegankelijk van de nieuwe filmstroming van de jaren ’60, voornamelijk omdat hij op het eerste gezicht niet veel van de kunstgrepen en experimenten van zijn collega’s gebruikte. Toch heeft hij zijn sporen nagelaten in de filmgeschiedenis, en vormde hij een inspiratiebron voor heel wat van zijn latere vakgenoten. Les quatre cents coups was zijn eerste speelfilm, en de film kende direct een groot succes. Truffaut werd verkozen tot beste regisseur op het festival van Cannes, en kreeg een Oscarnominatie voor het scenario. Een aantal van de scènes uit de film zijn uitgegroeid tot stijlvoorbeeld en referentiekader voor latere filmmakers.

(meer…)

Net als zijn vrienden en collega-filmcritici Chabrol, Godard en Truffaut, maakte Eric Rohmer rond 1960 zijn eerste film. Maar in tegenstelling tot bij hen, betekende die film geen direct commercieel of artistiek succes voor Rohmer. Le signe du lion kreeg pas later een zekere herwaardering. Toch blijft het een buitenbeentje in Rohmers verdere oeuvre. Hij zou vooral bekend worden als een regisseur die in zijn films veel gebruikmaakte van taal, en zijn personages dan ook veel tegen elkaar liet praten. In Le signe du lion ontbreekt dat nog grotendeels, en probeert hij meer aandacht aan het verhaal te geven. In die poging ligt misschien de verklaring voor het gebrek aan succes van deze film, want aan dat verhaal mankeert nog wel het een en ander.

(meer…)

Hiroshima mon amour is de veelgeprezen film van Alain Resnais uit 1959, die na het verschijnen al snel werd uitgeroepen tot een van de toppers van de Nouvelle Vague, zij het gedeeltelijk ten onrechte. De Nouvelle Vague is een stroming in de Franse filmwereld. Tot de stroming behoorden Franse filmmakers die zich wilden afzetten tegen de traditionele technieken en het feit dat de film tot dan toe vooral gebaseerd was op literatuur en theater. De film moest een aparte kunstvorm worden, en de kijker moest zich er dan ook van bewust worden dat het bovenal een film is waar hij naar kijkt. Onder anderen Eric Rohmer, Jean-Luc Godard, en François Truffaut rekenden zich tot de Nouvelle Vague. Hoewel Resnais nooit volledig tot het groepje rond de Nouvelle Vague behoorde, hebben veel van zijn films overeenkomende technieken en thematiek met de films van bijvoorbeeld Godard of Rohmer.

(meer…)