Toen Louis Malle aankondigde de bestseller Zazie dans le métro van schrijver Raymond Queneau te gaan verfilmen, twijfelden veel mensen aan de haalbaarheid van het project. Het boek viel immers op vanwege het taalgebruik. Queneau schreef spreektaal, vond nieuwe woorden uit, speelde met de grammatica, kortom, hij brak met de conventies van de literatuur. En probeer dat maar eens naar het witte doek te vertalen. Het resultaat was een film die inging tegen alle filmwetten van die tijd. Net als de films van de Nouvelle Vague, die op datzelfde moment de filmwereld op zijn kop zetten. Ten onrechte wordt Malle daarom wel eens onder zijn vakbroeders van de nieuwe stroming geschaard. Maar zijn drijfveren waren niet dezelfde als die van bijvoorbeeld Jean-Luc Godard of François Truffaut. Bij Louis Malle staat iedere film op zich, en door heel zijn oeuvre is er maar een constante factor. De maker, Malle zelf.

(meer…)

Met À bout de souffle maakte regisseur Jean-Luc Godard zijn entrée in de Franse filmwereld. Niet alleen dat, het maakte hem en de vernieuwende filmbeweging waarin hij zich met de film plaatste in een klap wereldberoemd. Vlak voor hem waren zijn vrienden en medewerkers van het tijdschrift Cahiers du Cinema al begonnen met regisseren, in reactie op wat zij beschouwden als te traditionele cinema. Mannen als Truffaut en Rohmer waren sinds eind jaren vijftig actief in de Franse filmwereld, en hadden enige bekendheid opgebouwd. Godard op dat moment nog niet, daarom maakte hij gebruik van de bekendheid van zijn vrienden bij het maken van deze film. Truffaut werd genoemd als medeschrijver van de film, Chabrol als artistiek adviseur. Dit was echter alleen voor de boeken en de publiciteit, Godard maakte de film helemaal alleen, en schreef het scenario tijdens de opnames. Met een minimaal budget wist hij uit het niets een film te maken die de geschiedenisboeken in zou gaan.

(meer…)