L’histoire d’Adèle H. is een van Truffauts meest ambitieuze films. Hij maakte de film naar aanleiding van het dagboek van Adèle Hugo, de dochter van de bekende Franse schrijver Victor Hugo. De hoofdrol is voor Isabelle Adjani, die met de film haar eerste grote doorbraakrol had. Ze kreeg een Oscarnominatie voor beste actrice en de film werd genomineerd voor verschillende andere prijzen. Truffaut had in Frankrijk weinig succes met de film maar wist in andere landen vollere zalen te trekken.

(meer…)

De Poolse regisseur Andrzej Zulawski had in 1975 met L’important c’est d’aimer zijn Franse debuut. Hij maakte de overstap van Polen naar Frankrijk vooral vanwege de censuur van de Poolse autoriteiten. Het betekende de kennismaking van het Franse filmpubliek met een filmmaker die bekend zou komen te staan om zijn controversiële, brute en realistische stijl. Het meest opvallend in L’important c’est d’aimer zijn de rollen van Romy Schneider en Jacques Dutronc. Schneider, beloond met een César voor beste actrice, gaf later toe dat ze deze rol als de beste in haar carrière beschouwde. Voor Dutronc, die tot dan toe als zanger furore maakte, betekende zijn rol de doorbraak als acteur.

(meer…)

Regisseur Robert Enrico maakte in 1975 de film Le vieux fusil, en mocht een jaar later tijdens de allereerste César-uitreiking de César voor beste film uit de handen van Jean Gabin ontvangen. Tegelijk met die ceremonie werd hoofdrolspeler Philippe Noiret beloond voor zijn rol met de César voor beste acteur. Enrico liet zich voor de film inspireren door de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog in het dorpje Oradour-sur-Glane. Op 10 juni 1944 passeerde een SS-Panzerdivisie het dorp, op de weg naar Normandië. In een dag tijd werden bijna alle 650 inwoners van het dorp zonder duidelijke reden vermoord en een deel van de huizen ging in vlammen op. Le vieux fusil vertelt eenzelfde soort verhaal, op een uiterst persoonlijke en betrokken manier. De film trok bijna drieëneenhalf miljoen bezoekers naar de bioscoop in Frankrijk en kende ook succes in een aantal andere landen.

(meer…)

Zijn oeuvre mag beperkt zijn, het succes daarvan is dat zeker niet. Jean-Paul Rappeneau (1932) regisseerde een zevental films, de laatste daarvan was Bon Voyage uit 2003, en alle zeven films trokken een miljoenenpubliek naar de bioscoop. De bekendste film is wellicht Cyrano de Bergerac (Oscarwinnaar), de duurste Le hussard sur le toit (met Binoche en Martinez) en de leukste Le sauvage. Met Le sauvage maakte hij een film die een mix is van zijn andere films. De actie van Le hussard, de snelheid van Cyrano en de humor van Bon Voyage. En daarbij brengt Rappeneau ook nog een wat onderbelichte kant van hoofdrolspeelster Catherine Deneuve onder de aandacht. Ze heeft hier een uiterst dynamische rol, waarin veel van haar gevraagd wordt. In deze film is ze niet de ijzige dame die ze elders is, en in deze film wordt haar schoonheid niet gebruikt om afstand te scheppen. Wel verklaart haar schoonheid een deel van het succes van de film, tezamen met het optreden van superster Yves Montand, die destijds aan het begin van het eind van zijn carrière stond.

(meer…)

De recente aandacht van de internationale filmwereld voor bekende misdadigers in films als Mesrine, en binnenkort het Amerikaanse Public enemies, met onder anderen Johnny Depp en Marion Cotillard, staat niet op zichzelf. De oorsprong van het in beeld brengen van staatsvijanden kan wellicht gelegd worden in de traditionele Franse policiers. De eerste misdadiger die in Frankrijk tot ennemi public numéro 1 werd uitgeroepen was Pierre Loutrel, bijgenaamd Pierrot le fou. De gelijknamige film van Jean-Luc Godard uit 1965 is losjes gebaseerd op zijn leven. De crimineel Émile Buisson nam in de jaren ’50 de titel staatsvijand nummer één van hem over. En juist over hem maakte regisseur Jacques Deray in 1975 de film Flic story. Voor zowel het thema als de manier waarop de film is vormgegeven diende regisseur Jean-Pierre Melville als inspiratie. Melville werd met zijn vrij traditionele policiers in film noir-vorm de belangrijkste en invloedrijkste regisseur in dit genre. Deray keek de kunst dus voor een deel van Melville af, en niet alleen dat, hij maakte ook gebruik van een van de bekendste acteurs uit die tijd die ook met Melville samenwerkte, de legendarische Alain Delon. In Flic story speelt hij de hoofdrol, namelijk die van inspecteur Roger Borniche, de man die Buisson en vele andere criminelen wist te arresteren.

(meer…)