Les temps qui changent markeert de terugkeer van een mythisch koppel op het witte doek. In de jaren tachtig speelden Gérard Depardieu en Catherine Deneuve meerdere keren samen in een film, met als bekendste rollen die van de film Le dernier métro van Truffaut uit 1980, over de Tweede Wereldoorlog in Frankrijk. Sinds 1988 waren beiden echter niet meer samen te zien geweest. Het zal toevallig zijn, maar in deze film van André Téchiné spelen ze twee geliefden die elkaar ook al lange tijd niet meer gezien hebben, dertig jaar om precies te zijn. Voor één is er blijkbaar niets veranderd, want hij wil haar nog steeds. Maar zij heeft inmiddels een eigen leven opgebouwd. En al veranderen personen misschien niet, de tijden doen dat zeker wel.

(meer…)

Het koppel Agnès Jaoui en Jean-Pierre Bacri werd voor hun eerste gezamenlijke film Le goût des autres al overladen met filmprijzen, en ook hun tweede film Comme une image kreeg erg veel waardering. Net zoals bij de eerste film, waren zowel publiek als filmpers vooral lovend over de schrijverscapaciteiten van het duo. Zo won Comme une image bijvoorbeeld de prijs voor beste script op het filmfestival van Cannes. Jaoui en Bacri spelen ook allebei een van de vier hoofdrollen en drukken zo hun stempel op deze film, die ten diepste gaat over egoïsme en de problemen die dat teweegbrengt in menselijke relaties.

(meer…)

36 Quai des Orfèvres is het adres van het hoofdkantoor van de Parijse politie. Tegelijk is het de titel van deze film van Olivier Marchal, die hieraan voorafgaand Gangsters (2002) en Un bon flic (1999) regisseerde. Behalve het regisseren, heeft hij zich ook toegelegd op het acteren, in voornamelijk politiefilms en series. Voor zijn filmcarrièrre was hij zelf enige tijd politieagent. 36 Quai des Orfèvres, afgekort 36, kreeg maar liefst 8 César nominaties, hoewel het er uiteindelijk geen een won. Dat we hier dus met een authentieke Franse policier te maken hebben, zal gezien de staat van dienst van Marchal dan ook niet verwonderlijk zijn.

(meer…)

Lila dit ça is de tweede en tot nu toe laatste film van regisseur Ziad Doueri. De film behandelt de relatie tussen een blanke Française van Poolse afkomst, Lila, en een arabische jongen, Chimo. Vooral op de wat kleinere filmfestivals kreeg de film de nodige aandacht. Ziad Doueri was eerder, in de jaren 90, betrokken als cameraman bij verschillende films van Quentin Tarantino. Het is dan ook niet verwonderlijk dat in Lila dit ça het camerawerk goed verzorgd is.

(meer…)

Un long dimanche de fiançailles is de verfilming van het gelijknamige boek van Sébastien Japrisot. De film volgt, op enkele wijzigingen na – zoals de locatie: niet Aquitaine maar Bretagne – vrij getrouw het boek van Japrisot.

(meer…)

Les choristes vertelt het verhaal van een kostschool voor moeilijk opvoedbare kinderen. De film is een remake van de film La cage aux rossignols uit 1945 en was een internationaal succes. Les choristes werd genomineerd voor 2 Oscars (muziek en beste buitenlandse film) en 8 Césars (2 gewonnen). De film heeft de Fransen letterlijk weer aan het zingen gekregen.

(meer…)