Met zijn derde film Sur mes lèvres brak regisseur Jacques Audiard in 2001 definitief door in de Franse filmwereld. Actrice Emmanuelle Devos won voor haar rol de César voor beste actrice en verder won de film prijzen in de categorie geluid en script. In de film zijn al veel elementen te herkennen van Audiards latere films De battre mon coeur s’est arrêté en Un prophète. In al die films zijn de hoofdpersonen outcasts, mensen die op een of andere manier balanceren op de rand van de zware criminaliteit. De kracht zit hem ook hier in het feit dat de regisseur temidden van de misdaad de blik gefocust houdt op de ontwikkeling van de personages, en zich niet te buiten gaat aan een overdaad van actiescènes of subplots.

(meer…)

Na zijn veelgeprezen en succesvolle film De battre mon coeur s’est arrêté (2005), is regisseur Jacques Audiard terug met een nieuwe potentiële kaskraker. In de film Un prophète neemt hij het gewelddadige leven in de gevangenis onder de loep. Net als in zijn vorige films staat de misdaad dus centraal, en ook hier is de misdadiger geen ongenaakbaar icoon of zelfingenomen bruut maar een gewoon mens. De film won de grote prijs van de jury op het filmfestival van Cannes (beste film na de hoofdprijs) en is de Franse inzending voor de Oscars van 2010. Met Un prophète bewijst Audiard dat hij tot de grote meesters van de Europese misdaadfilm behoort.

(meer…)

Regisseur Louis Malle maakte de film Le voleur samen met Jean-Claude Carrière, een van Frankrijks grootste scenaristen en een bekend filmpersoonlijkheid. De film, ook wel bekend onder de Engelse titel The thief of Paris, is een adaptatie van een roman van de anarchistische schrijver Georges Darien. Malle confronteert de kijker in zijn film met een gentleman-dief, voor wie stelen een bijna religieuze roeping blijkt te zijn. Het is een vrij onbekende film van Malle, maar niettemin een van zijn interessantere. De film speelt zich voor een deel af in Parijs, in de rijke kringen van de bourgeoisie rond de eeuwwisseling. Ruim een halve eeuw later maakte Malle daar zelf ook deel van uit. De hoofdrol in de film wordt gespeeld door Jean-Paul Belmondo, die zijn carrière rond 1965 meer richting commerciële films stuurde, nadat hij bekend was geworden door de Nouvelle Vague films van Jean-Luc Godard waarin hij speelde.

(meer…)

Ascenseur pour l’échafaud (Lift naar het schavot) was de eerste speelfilm van de bekende Franse regisseur Louis Malle (1932-1995). Enkele jaren voordat hij deze film maakte, regisseerde hij als 23-jarige filmstudent samen met Jacques-Yves Cousteau de diepzeedocumentaire Le Monde du silence, die zowel de Gouden Palm in Cannes als de Oscar voor beste documentaire won. Voor Ascenseur pour l’échafaud keek hij voor de spanningsopbouw met een schuin oog naar Hitchcock, maar hield hij zijn andere oog gericht op een interessante psychologische verhaallijn over de relatie tussen de hoofdpersonen. De film betekende de doorbraak voor actrice Jeanne Moreau, en zorgde ervoor dat jazzcomponist Miles Davis, die verantwoordelijk was voor de soundtrack van de film, in een klap beroemd werd in Europa.

(meer…)