In 2005 maakte Karin Albou haar debuutfilm met La petite Jérusalem, een film over relaties tussen joden en moslims in de gelijknamige Parijse joodse wijk. Lovende reacties waren er vooral voor de subtiele manier waarop een gelaagd beeld ontstaat van een jonge vrouw, balancerend op het smalle koord tussen wereld en geloof. In Le chant des mariées (het lied van de bruiden) verkent Albou dezelfde thema’s als in haar eerste film, maar op een meer gewaagde en ambitieuze toon. Ze verplaatst haar aandacht namelijk van Parijs naar Tunesië, het land waar ze vandaan komt, en naar een omstreden tijd, de Tweede Wereldoorlog.

(meer…)

Regisseur Claire Denis begon haar carrière in de filmwereld als assistent-regisseur en werkte zo onder anderen met Wim Wenders aan diens film Paris, Texas. In 1988 maakte ze haar debuutfilm als regisseur en in de daaropvolgende jaren kwam er een tiental films van haar uit. In alle gevallen gaat het om vrij kleinschalige, persoonlijke films, waarin ze haar visie als regisseur volop tot uiting kon brengen. Een regisseur in de lijn van de ideeën van de Franse Nouvelle Vague dus, een vergelijking die des te meer opgaat als je bedenkt dat ze veel op locatie filmt. 35 rhums is in essentie ook zo’n film, een persoonlijk beeld van een vader-dochter relatie, ergens in Parijs. De film was eerder dit jaar te zien op het filmfestival in Rotterdam en draait vanaf 16 juli in Nederland in de bioscoop.

(meer…)

Toen de tweede film van Abdel Kechiche, L’Esquive, in 2005 met vier Césars aan de haal ging, kon iedereen deze uit Tunesië afkomstige regisseur nog als buitenbeentje beschouwen. Nu hij met zijn nieuwste film in 2008 opnieuw vier Césars wist te bemachtigen, in nota bene exact dezelfde categoriën (beste regisseur, beste film, beste scenario en meest veelbelovende actrice), kan niemand in Frankrijk nog om hem heen. Waar L’Esquive de problematiek van jongeren van allochtone afkomst in banlieues behandelt, gaat La Graine et le Mulet (Couscous met vis) een stapje verder. In deze film geen jongeren maar jongvolwassenen met weer hun eigen problemen. Een meisje van twee dat nog niet op de po wil, terwijl de luiers toch wel erg duur zijn, een man die vreemdgaat en een vader die een nieuwe vriendin heeft.

(meer…)

Mathieu Kassovitz (Amélie, Munich) is inmiddels geen onbekende meer in de (Franse) filmwereld. Heel anders was dat toen hij begon met zijn onbetwiste meesterwerk en doorbraak, de film La Haine. Met een klein budget, en zonder de hoop dat er iets uit zou komen dat ook daadwerkelijk geld op zou leveren, verzamelde hij enkele mensen om zich heen die ook in het project geloofden. Een film over de doodgezwegen problematische buitenwijken, in zwart-wit, en met toentertijd onbekende acteurs was het resultaat. Ondanks deze ogenschijnlijk slechte beginpunten, sleepte de film enkele grote prijzen binnen, en zwengelde het de politieke discussie over de problemen in de banlieues aan.

(meer…)