De oorsprong van de film L’Heure d’été (Zomertijd) ligt bij een vraag van het Musée d’Orsay aan vier gerenommeerde regisseurs om een korte film te maken ter ere van het twintigjarige bestaan van dit museum. Dit project is uiteindelijk vanwege financiële perikelen nooit tot uitvoering gebracht, maar twee van de filmmakers, Hou Hsiao Hsien en Olivier Assayas besloten om er toch iets mee te doen. De eerste maakte zo de film Le voyage du ballon rouge, waarin een gezin uit Parijs door de ogen van een Chinese studente in beeld wordt gebracht. Assayas, bevriend met Hsien, was eveneens geïnspireerd door de opdracht en bedacht een film waarin op pakkende wijze de rol van een museum en kunstvoorwerpen in de hedendaagse samenleving in beeld wordt gebracht. De Franse regisseur Assayas, die al sinds de jaren ’80 actief is in de filmwereld en als criticus ook voor het invloedrijke Cahiers du Cinema schreef, is met deze film terug van weggeweest. Heel duidelijk komen in de film oosterse invloeden naar voren, de regisseur heeft nooit een geheim gemaakt van zijn liefde voor de Aziatische cinema.

(meer…)

Het hoogtepunt in het oeuvre van regisseur Louis Malle (1932-1995) lag rond het aanbreken van de jaren ’80. Een van de films die dit punt markeert is de in 1971 verschenen film Le souffle au coeur. In Louis Malle‘s werken ontbreekt het niet aan films die schandaal veroorzaakten, en ook deze is er zo een. Desondanks werd de film genomineerd voor een Oscar. De film Les amants uit 1958 was controversieel om de seksuele inhoud, Le feu follet (1963) behandelde het thema van zelfmoord, Lacombe Lucien (1974) ging over collaboratie met het Vichy-regime en in Le souffle au coeur staat een incestueuze relatie tussen moeder en kind centraal. Malle verhuisde later in zijn carrière naar de Verenigde Staten, alwaar hij de populariteit van Franse films hielp vergroten.

(meer…)

De tweede speelfilm van regisseur Eric Guirado past in een inmiddels lange traditie van films die op zichzelf een subgenre binnen de Franse cinema vormen: films die op een of andere manier het platteland als hoofdthema hebben. Met enige regelmaat valt zo’n film ook in Nederland te bewonderen, de laatste jaren lijken het er steeds meer te worden. Bekende films uit het genre zijn bijvoorbeeld La gloire de mon père/Le chateau de ma mère, of recenter Être et avoir en Dialogue avec mon jardinier. De film waarmee Le fils de l’épicier het meeste overeenkomt is C’est quoi la vie (1999) van regisseur François Dupeyron. Als je de twee vergelijkt blijkt er echter in bijna tien jaar wel het een en ander veranderd te zijn. Interessant om te zien is namelijk dat – ondanks overeenkomende thematiek – de uitwerking van beide films duidelijk verschilt. Onder invloed van de huidige ontwikkelingen in de Franse cinema maakte Eric Guirado zijn film uiterst realistisch en filmde hij in documentairestijl het leven van de zoon van een kruidenier, die na lange afwezigheid weer terugkeert naar het platteland en daar de nodige aanpassingsproblemen ondervindt.

(meer…)

In de nacht van 23 op 24 augustus 1572, die later de Bartholomeusnacht genoemd zou worden, vond in Parijs een grote slachting onder protestanten plaats. De daaropvolgende maanden was Frankrijk het toneel van geweld tussen protestanten en katholieken. De opmaat voor deze geweldplegingen vormde het huwelijk tussen de protestantse prins Henri de Navarre en Marguerite de Valois (Margot). Alexandre Dumas gebruikte deze historische feiten als decor voor zijn roman La Reine Margot en regisseur Patrice Chéreau (Intimité) gebruikte de roman als basis voor deze gelijknamige film.

(meer…)

L’auberge espagnole was het eerste grote internationale succes van regisseur Cédric Klapisch. De hoofdrol in deze film is voor Romain Duris, die tot nu toe in vijf films van Klapisch speelde. Klapisch staat bekend om zijn tamelijk onconventionele films waarin veel aandacht is voor details en waarin geluid en muziek een grote rol spelen. L’auberge espagnole is in dat opzicht geen uitzondering.

(meer…)

Dat 2007 een goed jaar was voor de Franse film wordt bewezen door het succes van films als La Môme (La Vie en Rose), La Graine et le Mulet, Persepolis, Les Témoins en Le Scaphandre et le Papillon. In al dat filmgeweld kreeg de kostuumfilm Molière van Laurent Tirard vrij weinig aandacht. De film werd in 2008 genomineerd voor vier Césars, maar delfde het onderspit bij de uitreiking. Films als La Môme, en vooral La Graine et le Mulet gingen er met de prijzen vandoor. Wel won Molière op het filmfestival te Moskou de publieksprijs en de prijs voor beste acteur.

(meer…)

Sinds jaar en dag komen er in de Franse cinema films uit die zich in of rond Parijs afspelen. Daartussen zitten zo nu en dan ook films die Parijs als hoofdonderwerp hebben. In 2006 verscheen zo de film Paris je t’aime, waarin allerhande regisseurs in elk vijf minuten hun visie op Parijs verbeeldden. Een mengelmoes aan scènes was het resultaat. Dat Parijs bestaat uit een enorme diversiteit aan mensen, blijkt ook uit deze nieuwste film van Cédric Klapisch. De regisseur, zelf afkomstig uit Parijs, was eerder verantwoordelijk voor goed ontvangen films als L’auberge espagnole en, het vervolg daarop, Les poupées russes.

(meer…)

Va, Vis et Deviens (vertaling: Ga, leef en word) is een Frans-Belgisch-Israëlisch-Italiaanse co-produktie. De film gaat over een weinig bekende episode in de Israëlische geschiedenis. In 1984 vindt de Amerikaans-Israëlische Operatie Mozes plaats. Deze operatie moet duizenden Falashas, Joodse afrikanen, van Soudan naar Israël brengen. De integratie van deze negroïde bevolkingsgroep in het overwegend blanke Israël verloopt moeizaam, ondanks de wil en het doorzettingsvermogen van de Falashas.

(meer…)

Un long dimanche de fiançailles is de verfilming van het gelijknamige boek van Sébastien Japrisot. De film volgt, op enkele wijzigingen na – zoals de locatie: niet Aquitaine maar Bretagne – vrij getrouw het boek van Japrisot.

(meer…)

In Le temps qui reste behandelt François Ozon het interessante thema van een onontkoombare dood. De film is na Sous le sable de tweede film van Ozon over de dood.

(meer…)